چند قدم به جلو

پیشباز و بدرقه رفتن

أمیر المؤمنین علیه السلام با یک نفر کافر ذمى (که در پناه اسلام است) همراه شد، آن مرد ذمى به آن حضرت گفت: اى بنده خدا میخواهى به کجا بروى؟ فرمود: می خواهم به کوفه بروم، (پس سر دو راهى رسیدند و مرد ذمى به جاى دیگرى می رفت) چون ذمى راه افتاد، امیر المؤمنین علیه السلام نیز همراه او به آن راه رفت، مرد ذمى گفت: مگر نمی خواستى که به کوفه بروى؟ فرمود: چرا، ذمى گفت: راه کوفه را رها کردى، فرمود: میدانم، گفت: پس چرا با اینکه میدانى با من می آئی؟ امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: این از به پایان رساندن خوش رفاقتى است که مرد رفیق راهش را در هنگام جدائى چند گامى بدرقه‏ کند، و این گونه پیغمبر ما (ص) بما دستور داده است، ذمى گفت این گونه دستور داده؟ فرمود: آرى، ذمى گفت: پس بطور مسلم هر که پیرویش کرده بخاطر همین کردارهاى بزرگوارانه او بوده، و من تو را گواه می گیرم که پیرو دین تو و بر کیش شمایم و مرد ذمى با أمیر المؤمنین علیه السلام برگشت و همین که او را شناخت مسلمان شد.[1]

- از امام صادق (ع) که رسول خدا (ص) فرمود:

راستى که وارد، حق دارد بر اهل خانه که وارد شده است تا اندازه‏اى که هنگام ورود و هنگام خروج، او را بدرقه‏ کنند و با او راه روند.

- ابو عبد اللَّه صادق (ع) گفت: هر مسلمانى بر گردن برادر دینى خود حقوقى دارد: از جمله این که هر گاه با او مواجه شود بر او سلام کند و هر گاه مریض شود از او عیادت کند، و چون از محضر او غائب باشد، براى او خیرخواهى کند، و هر گاه عطسه کند به او تبریک گوید، عطسه‏ کننده مى‏گوید: «سپاس خدا را پروردگار عالمیان که یکتا است» و برادر دینى به او مى‏گوید: «خدایت رحمت کند» و عطسه‏ کننده پاسخ مى‏دهد: «خداوند شما را هدایت کند و کار شما را به اصلاح آورد». و نیز از جمله حقوق برادرى آن است که هر گاه او را صدا بزند، پاسخ بدهد و چون بمیرد، جنازه او را تا گورستان بدرقه‏ کند.[2]

- از ابو جعفر باقر (ع) و یا ابو عبد اللَّه صادق (ع) پرسیدم:

اگر کسى به منظور مشایعت برادرش حرکت کند و بخواهد یک روز و یا دو روز و یا سه روز او را بدرقه‏ کند، تکلیف او چیست؟ ابو عبد اللَّه گفت: اگر در ماه رمضان باشد، باید افطار کند. من گفتم: آیا در شهر بماند و روزه بگیرد بهتر است یا مشایعت کند و روزه خود را افطار کند بهتر است؟ ابو عبد اللَّه گفت: مشایعت کند تا حق برادرش را ادا کند بهتر است، خداوند- عزّ و جلّ- در حال حرکت، تکلیف روزه را ساقط کرده است.[3]

- امام حسین علیه السّلام به ام سلمه فرمود: من در روز عاشورا بعد از نماز ظهر کشته خواهم شد، روز عاشورا روز دهم محرم است، سلام بر تو باد اى مادر، خدا بوسیله رضایت ما از تو راضى باد. ام سلمه دائما از امام حسین علیه السّلام خبر میگرفت و در انتظار فرا رسیدن عاشورا بود. وقتى که محمّد بن حنفیه (برادر پدرى امام حسین) براى‏ بدرقه‏ آن حضرت آمد، در موقع وداع به امام حسین علیه السّلام گفت: یا ابا عبد اللّه! تو را بخدا حرم رسول اللّه صلى اللّه علیه و آله را (منظور زن و بچه آن حضرت است) با خود مبر؟ امام حسین علیه السّلام فرمود: خدا غیر از اسیر شدن آنان چیزى را قبول نمیکند.[4]

ادامه دارد ...

[1] . أصول الکافی / ترجمه کمره‏اى، ج‏6، ص: 555

[2] . گزیده کافى، ج‏1، ص: 362

[3] . گزیده کافى، ج‏3، ص: 179

[4] . ترجمه إثبات الوصیة، متن، ص: 305

/ 2 نظر / 17 بازدید
چت روم

با آرزوي بهترينها منتظر حضور گرمتان هستم [گل]

ஐ⊰سلیم سیتی⊱ஐ

سلام... در سلیمـ سیتی با مطلبی با عنوان ( کجا مینشستی) در خدمتم! ممنون میشم بیای یه سر بزنی و نظرت رو بگی!!! منتظرتم..... منتظر هر کی بیاد!